تو معمار ذهن سرنوشت خودت هستی!         "باب پراکتور"Bob Proctor  

یک لحظه در نظر بگیرید که اولین صندلی چگونه ساخته شد.می دان یکه از روز اول صندلی نبوده است.من فکر میکنم سالها پیش آن زمانی که انسان شروع به متمدن شدن کرد کسی که از نشستن بر روی زمین خسته شد آن لحظه در ذهنش تصویری از آن ساخته و با این تصویر خوشنود شده و تصور کرده  که این نوع نشستن برایش راحت تر است!! از آنجایی که از این تصویر خوشش آمده معمولا به آن فکر میکرده تا اینکه تمایل به داشتن چنین چیزی در او رشد کرده و او را وارد عمل کردهو او با آن تصویر در ذهنش شروع به ساختن چیزی بیرون از خودش در دنیای فیزیکی میکند که نسخه دوم تصویری است که در ذهن او بوده است.وقتی آن چیز کامل شده و شخص بر روی آن نشسته و پاهایش را آویزان کرده و تکیه داده وفهمیده که چقدر احساس خوبی است و بعد آن را "صندلی "نامیده است.از آ« روز به بعد دیگران تصویرهایی از صندلی های راحت تر را ساخته اند صندلی با بالشتک و...بعد شخصی دیگر در تنهایی خودش به فکر یک صندلی بزرگتر شده و اسمش گذاشته "کاناپه" باز هم ادامه دهم؟؟شخصی دیگر از زیر درخت خوابیدن خسته شده و تصویر سقفی را در ذهنش ساخته و....که در واقع ما دنیایی را که در آن زندگی میکنیم می سازیم.برادران رایت ما را در حال پرواز کردن دیدن و قلمرو جدیدی را به ما نشان دادند.ساموئل مورس خودش را در حال قطع جریان انرژی از طریق سیم های فلزی تصور کرده و تلگراف را به ما معرفی کرد!!پس هر موقعیت و چیزی که هم اکنون میبینیم روزی و زمانی چیزی جز یک تصویر مبهم نبوده و کسی این تصویر را معماری کرده پی بدان که تو اینک "معمار ذهن"خودت هستی و خودت هستی که سرنوشت خودت را با دستان خودت میسازی پس هم اکنون تصویری از آنچه دوست داری در ذهنت مجسم کن و به خودت یقین داشته باش که روزی آنرا خواهی ساخت و کسی جز تو توان تغییر زندگیت را ندارد و تو معمار خودت هستی به خودت ایمان داشته باش و به گفته"روسو"ایمان داشتن به توانایی خود نیمی از موفقیت است  و یا علی بگو و شروع کن...

آسمانی باشید